Czym jest SIP-URI?
SIP-URI to schemat adresowania w protokole SIP, który określa, z kim nawiązać połączenie. Innymi słowy, SIP URI jest odpowiednikiem numeru telefonu SIP użytkownika. SIP URI przypomina adres e-mail i jest zapisywany w następującym formacie:
SIP URI = sip:x@y:Port Gdzie x=nazwa użytkownika a y=host (domena albo adres IP)
Uwaga: jeśli nie określisz portu, zostanie przyjęty domyślny port SIP (5060). Przedstawiono to w dwóch pierwszych przykładach poniżej. Jeśli domyślny port SIP został zmieniony, należy go podać w SIP-URI (trzeci przykład poniżej).
Przykłady:
- sip:[email protected]
- sip:[email protected]
- sip:[email protected]:6000
Schemat SIP URI został zdefiniowany w standardzie RFC 3261. Oprogramowanie serwera SIP 3CX korzysta z SIP URI.
Schemat SIP-URI
Schemat SIP URI to jednolity identyfikator zasobu (URI – Uniform Resource Identifier) wykorzystywany przez protokół komunikacji multimedialnej SIP (Session Initiation Protocol). Adres SIP to URI, który kieruje na konkretny numer wewnętrzny w systemie telefonii VoIP. Numer ten może odnosić się do prywatnej centrali telefonicznej lub do numeru telefonicznego w formacie E.164, zestawianego za pośrednictwem określonej bramki. Schemat został zdefiniowany w dokumencie RFC 3261.
Schemat URI SIP jest zgodny ze składnią URI SIP. Domyślny port internetowy dla protokołu SIPS to 5061, o ile nie został wyraźnie określony w URI.
Protokół SIP umożliwia zasobom określenie, że muszą być osiągane w sposób bezpieczny. Wymaga on, aby każde „przejście” (hop), przez które przekazywane jest żądanie do docelowej domeny, było chronione protokołem TLS. Ostatnie przejście – od serwera proxy domeny docelowej do agenta użytkownika – musi być zabezpieczone zgodnie z lokalną polityką.
Session Initiation Protocol chroni przed atakami, których celem jest podsłuch sygnalizacji połączenia. Nie zapewnia jednak pełnego bezpieczeństwa typu end-to-end, ponieważ szyfrowanie odbywa się jedynie w modelu hop-by-hop, a każdy pośredni serwer proxy musi być zaufany.


